IK EET 2: Sara

Hier is hij dan! Ik eet 2 Sara! Goed gekozen titel Julie! Sterk! Moet je vaker doen! Ik post de post nu pas omdat ik gewoon voel dat u Sara en haar compensatiewortels en theecollages nodig heeft om maandag door te komen. Als u Sara graag in levende lijve wilt bedanken voor dit prachtig schrijfsel mét gifke en badjas, haast u dan naar de wonderschone Kornèl. Wilt u ook graag met reden uw dagelijkse tapioca fotograferen? Get in touch.

Ik ben Sara en ik ben de helft van Emoshit. Twee jaar geleden ontdekte ik (EINDELIJK) dat gluten mijn kleine aartsvijandjes waren. Sindsdien heb ik een aantal fases doorgemaakt: extreme angst om bij anderen te gaan eten, het proberen klaarmaken van alle glutenvrije dingen op heel het internet (met wisselend succes), diepe rouw over het gemis van paprikachips, zuurdesembrood en ravioli. Ondertussen ben ik weer op mijn positieven: ik ben niet superdun en extreem knap geworden door glutenvrij te eten (jammer, was mooi geweest) maar ik voel mij wel stukken beter dan een paar jaar geleden. Allez, genoeg over mij, laten we over eten praten!

E E N  D A G  I N  J A N U A R I  -  S A R A

Eten, ooh, eten. Als ik alle tijd die ik besteed aan eten maken, eten kopen, eten opeten en niet onbelangrijk, nadenken over eten, zou investeren in bijvoorbeeld een carrière, dan was ik zeker al rijk en beroemd.

Helaas, dat is niet het geval. Moest iemand mij willen betalen om over eten na te denken: sara@emoshit.be. Ik sta open voor voorstellen.

Enfin, eten is belangrijk. Ontbijt is mijn voornaamste motivatie om op te staan (net na 'ik moet keidringend naar toilet, ik zal maar opstaan'). Ontbijt is soms zelfs mijn motivatie om te gaan slapen, want tegen dat ik wakker word, is er weer eten. Hoera.

Mijn ontbijt was niet spannend. Maar ja, ik moest eerlijk zijn. Anders had ik zeker deze glutenvrije wafels gemaakt en gedaan alsof ik die elke dag eet alsof het niks is. Maar nee, het was gewoon een bakske havermout met fruit. Om het spannender te maken, heb ik er een gifje van gemaakt. Kijk maar!


Omdat ik supergevoelige darmpjes heb, drink ik voor mijn ontbijt altijd een glas warm water met citroensap (dat helpt mij, ik weet ook niet waarom) en doe ik een lepel geweekt lijnzaad in mijn havermout. Dat is niet lekker, dat smaakt naar hoe ik denk dat het slijmspoor van slakken smaakt, maar dat is niet erg, want het werkt om mijn darmen blij te houden en in mijn bakske proef ik dat niet.

Bij mijn ontbijt dronk ik thee en las ik een cultureel verantwoord magazine. En ik scrollde door instagram, dat ook.


Ik had een afspraak om 11.15h, daarna ben ik koffie gaan drinken. Koffie is belangrijk in mijn leven, wegens deel van een koffiebar, dus testte ik een nieuwe koffiebar in de buurt. En dronk ik twee americano's. Lijkt het alsof er op dat plankske nog plaats is voor een koekske? KLOPT. Maar het was een speculaasje vol gluten, dus.


Omdat ik die dag veel tijd had, deed ik een broodexperiment. Ik had dit recept al vaak gezien en het leek mij gemakkelijk en ik had nog een glutenvrije bloem-mix die ik eens wilde testen. Ik deed er geen besjes enzo in, maar wel pompoenpitten en lijnzaad (lijnzaad for life).

  

Ik deed er avocado op en kaas. Het lijkt alsof ik hier gewoon kaas aan het eten ben, maar nee hoor, er zat een boterham onder.


Daarna dronk ik veel thee, omdat het koud was en ik de verwarming niet hoger wilde zetten.


Daarna moest ik weer ergens zijn, vergat ik snacks mee te nemen (ik ben nog altijd slecht in inschatten of en wanneer ik weer honger ga hebben). Dus ik kwam thuis en ik wilde all the things opeten. En all the things, daarmee bedoel ik niet worteltjes of een appel of tien schijfjes komkommer.

Ik at een half zakske pinda's leeg en probeerde niet te denken aan de 1000-en calorieën die kordaat richting mijn poep marcheerden en een stuk kaas en ook een compensatiewortel.

En ik maakte springrolls, omdat mijn lief en ik een tv-dinner gingen doen en springrolls zijn gemakkelijk om voor tv te eten. (bekentenis: ongeveer de helft van de tijd dat wij met z'n twee avondeten, eten wij voor tv, omdat wij denken: nu kan het nog, wij hebben geen kinderen, wij hoeven het goede voorbeeld niet te geven, wij kunnen in de zetel eten zonder morsen, meestal).


Ik weekte een aantal rijstvellen en vulde die met fijngesneden wortel, komkommer, avocado, reepjes sla, sojascheuten, stukjes mango en reepjes gerookte makreel.


We doopten die in sojasaus (glutenvrij, van de winkel), pikant-zoete chillisaus (ook van de winkel) en pindasaus (van zelfgemaakt volgens dit recept, minus de suiker).

Het was njammie. House of Cards was spannend, zoals altijd. Hoe goed is Robin Wright? Niet te doen. Ik wil al haar kleren, tot en met haar badjas toe (die heeft zelfs een pagina op het internet, DIE BADJAS hè).

Normaal zou ik daarna nog een stuk Tony's met amandel en zeezout eten, maar ik doe aan een suikervrije januari (jaja, eigenlijk moogt ge dan ook geen zoete chilisaus eten, ik weet het, ik ben een cheater) dus at ik als dessert nog de twee springrolls die over waren.

Ik dronk nog wat thee en nog wat en nog wat en ik slaagde erin om geen chocolade te eten. En ik begon al weer te denken hoe lekker het wel niet zou zijn om ontbijt te eten. Wat dacht ge nu?

IK EET 1: Julie

Ik ben uiteraard weer een dag later dan ik had beloofd. Maar het zit zo - ik moest even nadenken of ik wel zo'n desillusionerend beeld van mijn dagelijks brood op u af wou sturen. Misschien heeft u namelijk in uw hoofd het idee gevormd dat ik een (zij het aan occasionele flatulentie onderhevig) *fabulous* glutenvrij leven leid - ik ben mij bewust van de idoolstatus die ik in uw aanzien geniet - en zou de banaliteit van mijn dagelijkse eetroutine u zodanig shockeren dat u prompt stopt met mij te volgen.

Echter, na de nodige introspectie heb ik besloten om toch een lans te breken voor het basic glutenvrije leven. Voor perfectie verwijs ik u graag naar de veelheid aan geweldige glutenvrije foodstagrams met perfect geordende bordjes en leftovers die zo uit een kookboek kunnen komen. Not here. Ten huize Julie ziet het er immers soms uit als kots als ik gewoon voeding bijeengooi, eet men (ik) soms droge crackers met een deprimerend vieze dressing, nuttigt men (ik) de voeding soms voor het essentiële punt van gaarheid bereikt is (cf. vrijdagavond), en bevatten casual dinners met wat er "gewoon in de ijskast ligt" nooit ineens verse rucola, mango, sesamzaadjes en verloren groenten.

V R I J D A G  1 3 / 0 1  -  J U L I E

Schaarbeek, 7u15: ik ben weer iets langer in bed blijven liggen dan initieel voorzien dus haast, tijdens het smeren van mijn boterhammen, een glutenvrije havermout (Semper), kiwi, noten & fruitsap naar binnen. Ik probeer het ontbijt nooit over te slaan, maar als ik mij niet heb gecommit aan het rapporteren van mijn maaltijden durf ik al eens gewoon te vertrekken met een banaan in de hand.


Station Brussel-Noord, 7u59: koffie en geen trein.


Borgerhout, 14u: wegens een middagmeeting eet ik nu pas mijn boterhammen (Boni NO GLUTEN), kerstomaatjes en apart verpakte generouskoekjes want #yolovrijdaghetdakeraf.


Borgerhout, 14u30: traktaties op de werkvloer en ik eet een Snickers maar neem er geen foto van want dan is het like that never happened en dan kan ik misschien op een later moment nog casual 'oh kijk, Snickers' zeggen en doen alsof ik voor de eerste keer die snoepmand zie.



Schaarbeek, 20u20: ik ben alleen thuis dus begin nu pas aan mijn avondeten. Traditiegetrouw eet ik ondertussen geopende zakken chips leeg.



Schaarbeek, 21u: ik eet een niet volledig gare tomaat-mozzarella-courgette in de oven (20 minuten op 200 graden, 10 minuten extra was geen overbodige luxe geweest voor de courgette but I was hungry) met RUMMO-glutenvrije pasta en rode pesto.


En wat at u vrijdag zoal? Mijn glutenvrije soulmate Sara heeft zich geëngageerd om over twee weken haar maaltijden te documenteren. Sara en ik doen verschillende dingen echt niet graag, en we doen die nooit samen niet maar het idee schept een enorme band.

INFO New year, same me

afbeelding via Google

Dag onderbroekvriendjes (goeike, echt goeike) en gelukkig nieuwjaar! Heeft iedereen zich tijdens de feestdagen een maagzweer gegeten? Mooi, dan was het geslaagd.

Het nieuwe jaar brengt nieuwe voornemens, en zo zal ik dit jaar trachten op frequentere basis een schrijfsel op te brengen ter uwer leesvertier. HET ZAL RAP GEDAAN ZIJN MET DE PRET. Maar ik heb ook een nieuw idee. Zo zou ik graag een nieuwe categorie 'IK EET' willen invoeren, waarbij ik glutards vraag een dag lang hun maaltijden te noteren en documenteren. Enerzijds omdat dat mij inspireert en nieuwe gerechten doet ontdekken (om schaamteloos naar binnen te kunnen werken), anderzijds omdat dat iets is dat mij by far het vaakst gevraagd wordt wanneer ik mijn glutenintolerantie onthul (vaak gepaard met een blik van onthutsing). Vanaf nu kan ik dan gewoon een link doorsturen. Luiheid meets linkbuilding hé - ik zit in de marketing, wist u dat al? Maar ik denk vooral dat zo'n rubriek voor nouveau-glutards een meerwaarde en een hart onder de riem kan betekenen. Er was namelijk een tijd dat u en ik dachten dat we als glutard niets meer gingen kunnen eten. Probeer dat mijn heupen nu maar eens wijs te maken.

Vrijdag geef ik zelf de aftrap (het dichtste dat ik ooit bij voetballen zal komen) en zal ik een ganse dag mijn maaltijden bijhouden. De post in kwestie is dan voor de volgende dag omdat ik echt niet stop met eten voor ik mijn tanden heb gepoetst en ik soms laat durf te gaan slapen #yolo. Maar ik hoop uiteraard vanaf straks massaal spontane sollicitaties te ontvangen voor het mogen documenteren van een dag in uw eigen eetleven. Bonus: omdat het voor de volledigheid ook noodzakelijk is dat u iets van zoetigheid toont bij uw dagelijkse kost (life doesn't stop at glutenfree #hope #helvetica #inspired) hoeft u zich meteen niet meer schuldig te voelen voor het schaamteloos buitensmijten van uw goede voornemens. Tenzij u ernstig zwaarlijvig bent (dat is nu eenmaal niet gezond vrienden) vind ik namelijk dat u dit jaar absoluut niet moet gaan diëten want het leven is daarvoor te kort. Ga liever wat vaker sporten want buiten is het gezond en mooi en in de fitness is er ook tv.

Om dan te eindigen met een warme oproep aan al mijn medeglutards: wilt u voor mij één doorsnee dag uw maaltijden oplijsten? Indien het antwoord 'ja' is, zal ik van u vragen een kleine intro over uw prachtig persoon te verstrekken, gevolgd door een korte beschrijving van uw maaltijden van de dag, al dan niet met tussendoortjes. Bij voorkeur voorziet u bij de maaltijden een foto, maar die heeft u toch al nodig voor op Instagram. In return garandeer ik u eeuwige roem op mijn blog bij al mijn volgers - daar lachen we nog mee tot in 2018 zegt - en de wetenschap dat u mensen inspireert en amuseert. Stuur me zeker een bericht als u geïnteresseerd bent, want ik heb er alvast heel veel zin in. In wat u zoal eet, bedoel ik dan. Honger.

PS - Vraagt u zich nog af wat mijn #bestof2016 was? Mijn bakimperfecties - dat zal er vrijdag dus niet op het menu staan.